Infolinia
+48 95 728 90 00

Tel: +48 95 728 90 04 / Fax: +48 95 728 90 03

66-400 Gorzów Wlkp, ul. Mostowa 13/2
e-mail: top@top.provector.pl

poniedziałek - piątek: 9.00 - 18.00

sobota: 10.00 - 14.00

Oferty dnia
na Facebook'u

Last Miniute / First Minute / All Inclusive

Chcesz poznać aktualną ofertę?
Nie masz czasu żeby godzinami
kartkować katalog w biurze?
Odwiedź naszego Facebook'a.

Sprawdź

porady zdrowotne

Poniżej znajdą Państwo wiele cennych informacji, które z pewnością pomogą w przygotowaniu się do jakiejkolwiek podróży zagranicznej.
Jeżeli interesuje Państwa konkretny kraj prosimy o wybranie jego nazwy z rozwijalnej listy pod tekstem.

Życzymy udanych wakacji !!!

Niejednokrotnie wyjeżdżając nie zdajemy sobie sprawy z problemów zdrowotnych, które mogą nas spotkać podczas podróży jak i w miejscu naszego pobytu turystycznego.

Przede wszystkim najpierw należy dowiedzieć się jakie niebezpieczeństwa dla naszego zdrowia czekają na nas w regionie, do którego jedziemy. Zalecamy wizytę u lekarza, szczególnie osobom przewlekle chorym (przede wszystkim choroby serca, nadciśnienie tętnicze, kobiety w ciąży). Tylko fachowiec potrafi ocenić, czy przypadkiem nie ma jakiś przeciwwskazań do wyjazdu.

Poza tym koniecznie trzeba dowiedzieć się, czy przy wjeździe do wybranego kraju nie wymaga się świadectwa szczepień międzynarodowych.

Pamiętajmy, aby wszystkie czynności związane ze szczepieniami oraz innymi zabezpieczeniami rozpocząć co najmniej na 6 tygodni przed planowaną podróżą, a tabletki antymalaryczne zażywać jeszcze przez pewien czas po powrocie.

CHOROBY

Najczęściej wymaga się szczepień przeciw żółtej febrze, tężcowi i błonicy (dyfteryt), polio, durowi brzusznemu, zapaleniu wątroby typu A i B, cholerze, zapaleniu opon mózgowych, wściekliźnie, gruźlicy. W niektórych rejonach świata warto również zabezpieczyć się przed malarią. Poniżej przedstawiamy dokładną charakterystykę tych chorób, miejsc występowania oraz szczepionek.

1.Żółta gorączka - Jest to choroba wirusowa przenoszona przez komary rozpowszechniona wśród dzikich zwierząt tropikalnych lasach Ameryki i Afryki. Zaszczepienie się jest zalecane dla osób wybierających się na te kontynenty. Szczepionkę wstrzykuje się podskórnie, jednorazowo. Świadectwo ważne jest 10 lat.

2. Dur brzuszny - Zachorować można przez spożywanie zakażonej wody lub żywności. Szczepionka nie daje stuprocentowej pewności, dlatego w momencie pojawienia się objawów (bólu głowy, gardła i temperatury dochodzącej do 40°C) skorzystajmy z pomocy lekarza. Schemat szczepienia: 2 wstrzyknięcia podskórne w odstępie miesiąca, trzecia dawka po roku. Dawki przypominające, co trzy lata, utrzymują stan odporności.

3. Tężec. Choroba ta jest bardzo rozpowszechniona w krajach tropikalnych. Większość obywateli naszego kraju została zaszczepiona przeciw tej chorobie w dzieciństwie, dlatego wystarczy przyjęcie dawki przypominającej, która przedłuży odporność na następne 8 lat. Jeśli ktoś nie był szczepiony w dzieciństwie - musi przyjąć 2 zastrzyki w odstępie 6 tygodni. Podobna technika szczepień jest wymagana przy zabezpieczaniu się przed błonicą.

4. Polio. Rozpowszechniona w krajach rozwijających się. Aby nabyć odporność należy raz na 10 lat przyjmować dawkę szczepienia (w kroplach lub doustnie).

5. Zapalenie wątroby. Przyczyną tej choroby są zazwyczaj narkotyki, alkohol i różnorodne infekcje. Wyróżniamy zapalenia wątroby typu A, B, C, D, E i G. Litery te symbolizują poszczególne wirusy. Odmiany tej choroby typu C, D, E i G są stosunkowo rzadkie i nie powinniśmy się nimi przejmować. Niżej przedstawiamy szczepionki przeciw pozostałym odmianom choroby.

a) Zapalenie wątroby typu A. Najbardziej rozpowszechniona w krajach rozwijających się, w których niezbyt wielką wagę przywiązuje się do higieny. Zakażenie następuje przez wypicie nieprzegotowanej wody, lub spożycie nieświeżej żywności. Aby się uodpornić należy przyjąć gamma-globulinę lub szczepionkę Harvix. Sposoby te różnią się czasem trwania odporności.

b) Zapalenie wątroby typu B. Przenoszona jest drogą krwi lub wydzielin ciała. Dostępna na rynku szczepionka pozwala na nabycie całkowitej odporności dopiero po upływie pół roku. Szczepionka to seria trzech zastrzyków w ciągu 6 miesięcy. Dawki przypominające podaje się co 3-5 lat.

6. Cholera. Zaszczepienie się nie gwarantuje pełnej odporności organizmu i utrzymuje ważność tylko przez pół roku. Choroba ta przenosi się przez bakterie znajdujące się w wodzie. Dlatego zachowajmy wszelkie środki ostrożności i higieny.

7. Zapalenie opon mózgowych. Jest to bardzo groźna infekcja bakteryjna, powodująca nawet śmierć chorego. Szczepionka daje roczną odporność. Przed wyjazdem należy dowiedzieć się, w których rejonach ogłoszone były ostatnio epidemie i zrezygnować z podróży w te miejsca.

8. Wścieklizna. Wirus tej choroby przenoszony jest przez ślinę psów, małp i kotów. Schemat szczepienia polega na przyjęciu trzech zastrzyków w ciągu około 25 dni. Jeśli po zaszczepieniu nastąpi kontakt ze zwierzęciem mogącym być chorym na wściekliznę - trzeba przyjąć dwa zastrzyki przypominające.

9. Malaria. Jest to choroba przenoszona przez komary. Częstotliwość jej występowania zależy od pory roku, obszaru geograficznego, wysokości nad poziomem morza. Najbardziej rozpowszechniona w krajach tropikalnych Afryki, Azji, Ameryki Południowej i Środkowej. Komary malaryczne kłują najczęściej od zmierzchu do świtu.

Dlatego należy się odpowiednio zabezpieczyć:
-po zachodzie słońca nosić długie spodnie, koszule z długimi rękawami, a na odkryte części skóry stosować środki owadobójcze. Poza tym przed wyjazdem z Polski trzeba koniecznie skontaktować się z lekarzem w celu określenia typu i sposobu dawkowania leku antymalarycznego.

Kolejnym schorzeniem, które często przytrafia turystom, jest:
10. choroba lokomocyjna. Osoby, które na nią zapadają powinny powstrzymać się od jedzenia ciężkostrawnych posiłków na krótko przed podróżą, a w jej czasie zajmować miejsca najmniej narażone na wstrząsy (blisko skrzydeł w samolocie, na środku autobusu, pokładu statku).

11. Najmniejsze skaleczenia skóry, czy wydające się niegroźnym ukąszenie węża, może być groźne dla zdrowia. W pierwszym przypadku, należy bezzwłocznie ranę przemyć wodą z mydłem lub wodą utlenioną, a następnie ranę opatrzyć.

W drugim przypadku trzeba założyć opaskę uciskową powyżej miejsca ukąszenia, ranę przemywać i odsysać, ale nie nacinać. Chorego należy unieruchomić i jak najszybciej przewieźć do najbliższego ambulatorium.

Przy omawianiu aspektów zdrowotnych nie sposób nie wspomnieć o chorobie XX wieku:
12. AIDS. Należy pamiętać, że do zakażenia może dojść podczas stosunku płciowego, podawania narkotyków, a także podczas zabiegów niesterylną igłą i strzykawkami. Naprawdę warto powstrzymać się od przypadkowego stosunku z nieznajomą osobą, albo chociaż użyć prezerwatywy.

Poza tym przy jakichkolwiek kontaktach z zastrzykami - domagajmy się używania oryginalnie zapakowanych i przy nas otwieranych strzykawek i igieł.

PODRĘCZNA APTECZKA

Wyjeżdżając w podróż, warto ze sobą zabrać podręczną apteczkę. Mimo, że większości krajów istnieje możliwość zakupu większości potrzebnych lekarstw, posiadanie własnej apteczki pozwala nam uniknąć kłopotów związanych z poszukiwaniem apteki, a także porozumiewaniem się z farmaceutą.
Zazwyczaj nazwy leków różnią się między sobą w różnych krajach. Ilość i rodzaj potrzebnych lekarstw zależy oczywiście od celu i długości podróży.

Apteczka powinna być zapakowana w taki sposób, aby leki nie rozsypały się oraz powinny być chronione przed wilgocią i wysoką temperaturą otoczenia. Oprócz lekarstw powinniśmy zabrać niewielką ilość środków opatrunkowych.

Niżej podajemy przykładowe leki podręcznej apteczki podróżnej:
1. Przeciwbólowe i przeciwgorączkowe (np. Panadol, Paracetamol, Aspiryna)
2. Stosowane w zaparciach (np. Bisacodyl, Laxigen, Bisatin)
3. Stosowane w dolegliwościach trawiennych (np. Alugastrin, Gastro, Bismutannal, Vegantalgin)
4. Stosowane przy przeziębieniu i przeciwkaszlowe (np. Paracetamol, Toclase, Chlorchinaldin, Vitaminum C)
5. Antybiotyki (np. Ciproxim, Amoxycylin, Bactrim, Metronidazol)
6. Stosowane w leczeniu biegunek (np. Loperamid(imodium), Sulfoguanidinum)
7. Leki anyhistaminowe (np. Benadryl)
8. Środki przeciwgrzybiczne (np. Clotrimzolum)
9. Środki przeciwmalaryczne (np. Chloroquine, Resochin, Nivaquine)
10. Środki odkażające (np. Altacet, Spirytus 70%, Jodyna, Betadine)
11. Nożyczki, pinceta, termometr elektroniczny (wnoszenie termometrów rtęciowych do samolotu jest zabronione), bandaże i plastry.
12. Środek odstraszający owady. Olejek do opalania z filtrem UV, sztyft do pielęgnacji ust.

UWAGA! Należy pamiętać, że jest to tylko podstawowa propozycja składu apteczki. Gamę leków można poszerzyć, albo zmniejszyć - w zależności od wieku, stanu zdrowia osoby podróżującej, a przede wszystkim zaleceń lekarza.

Większość wymienionych wyżej lekarstw należy zażywać z polecenia lekarza, w ilościach i odstępach czasu przez niego zalecanych. Dlatego w celu skonstruowania ostatecznego składu podręcznej apteczki należy skonsultować się z lekarzem!!!

HIGIENA

Oprócz szczepień bardzo ważne jest zachowanie ostrożności i podstawowych zasad higieny, aby nie dopuścić do zakażenia. Bardzo ważnym czynnikiem jest zachowanie czystości ciała poprzez częste mycie, a szczególnie należy zwrócić uwagę na czystość rąk - głównie przed jedzeniem.

Ze względu na możliwość zarażenia się bilharcjozą (nawet przez nieuszkodzoną skórę) nie należy kąpać się ani brodzić w stojących zbiornikach wody, wolno płynących rzekach, ani myć, jeśli nie wiadomo, skąd wodę zaczerpnięto.

RÓŻNICE KLIMATYCZNE

Przy podróżowaniu zarówno w ciepłe jak i trochę chłodniejsze miejsca, trzeba pamiętać o występowaniu skrajnych temperatur. Udar cieplny spowodowany jest uszkodzeniem ośrodka termoregulacji i czasami może nawet doprowadzić do śmierci.

Będąc w miejscach, gdzie są wysokie temperatury – unikajmy picia alkoholu i wysiłku fizycznego, a przede wszystkim nośmy zawsze nakrycie głowy. Wychłodzenie, czyli hipotermia występuje zazwyczaj podczas wycieczek w wysokie partie gór i objawia się dreszczami, brakiem czucia w kończynach, wyczerpaniem.

Aby tego uniknąć zabierzmy zawsze ciepłą odzież, a na wypadek jej zmoczenia - nośmy w zapasie coś suchego. Pamiętajmy jednocześnie (zarówno w ciepłym jak i w zimnym klimacie) o przyjmowaniu dużych ilości płynów, żeby nie doprowadzić do odwodnienia organizmu, co również może być niebezpieczne.

współpraca