Jakkolwiek by tego nie ująć - Wenecja jest po prostu wyjątkowa. Zacznijmy od tego, że jest to miasto pieszych, skrojone na ludzką miarę - samochodów w zasadzie tu nie ma, zaś miejsce brzydkich miejskich ulic zajmują czarodziejskie wąziutkie przejścia. To niezwykłe miasto nad Adriatykiem-stolica regionu Wenecja Euganejska, w całości zostało wpisane na Listę Światowego Dziedzictwa Kulturowego UNESCO.
Harmonijna architektura zdaje się pochodzić w całości gdzieś spomiędzy XII a XVI wieku - tajemnicze mury i powabne balkony iskrzą się od błysków wody, migającej gdzieniegdzie w szczelinach i oknach. Ciemne zaułki wychodzą niespodziewanie na ostre światło dnia, zalewające wypełnione kościołami place, lub też po cudownych mostkach przeskakują przez niezliczone miejskie kanały. Atmosfera jest tu magiczna i jakoś niewytłumaczalnie świąteczna i radosna.
Miasto zbudowane zostało na 117 maleńkich wysepkach i połączone jest z leżącym na stałym lądzie, obsługującym je miastem - dzielnicą Mestre za pomocą biegnącej po grobli drogi i kolei. W samej Wenecji nie ma autobusów – transport odbywa się jedynie drogą wodną lub pieszo. Wokół miasta wije się Grand Canal, wypływając wprost na niezapomniany widok Piazza San Marco z kampanilą (samodzielną dzwonnicą), Pałacem Dożów, bazyliką Św. Marka i eleganckim, pełnym gołębi placem. Most Westchnień łączy pałac z ponurym starym więzieniem, a kołyszące się na falach gondole przemykają pod piętrzącymi się w górze, zapierającymi dech w piersiach kościołami Santa Maria della Salute, San Giorgio Maggiore, i del Redentore.
Dynamicznie rozwijajace się kosmopolityczne miasto w północno-wschodniej części Hiszpanii. Jest stolicą Katalonii (1615 tys. mieszk.), położona nad Morzem Śródziemnym; największy, obok Madrytu, ośrodek gospodarczy i kulturalny kraju, wielkie centrum turystyczne, port morski, miasto silnie podkreślające swą odrębność od reszty Hiszpanii.
Posiada mnóstwo atrakcji: miasto słynie ze znakomitych budowli w stylu gotyckim i art nouneau oraz niepowtarzalnych dzieł wybitnego architekta Antonio Gaudiego. W Barcelonie jest również wiele interesujących muzeów, szczególnie słynne i warte odwiedzenia jest muzeum Picassa.
Do rozwoju i przebudowy miasta przyczyniła się organizacja olimpiady w 1992 roku. Wybudowano wówczas kompleks nowych obiektów sportowych, wioskę olimpijską i Parc de Mar w miejscu dawnych terenów przemysłowych Poble Nou. Ponadto gruntownie przebudowano wzniesiony w 1929 roku stadion olimpijski na Montjuic. Ponadto w tym czasie wyremontowano i odnowiono wiele budynków, zadbano o parki i miejsca rekreacyjne, na czym skorzystali także mieszkańcy miasta.
Wszystkie główne zabytki znajdują się na starym mieście, które pomimo plątaniny wąskich uliczek i zaułków jest wystarczająco małe by spokojnie poruszać się po nim pieszo. Sercem starówki jest średniowieczna dzielnica Barri Gotic pełna zabytkowych budowli, najładniejsza część Barcelony. Na zachód od Barri Gotic znajduje się Rambla, która przecina stare miasto na pół. Las Ramblas (bo jest to właściwie kilka uliczek) ciągną się od portu położonego na południu, do ogromnego Placa de Catalunya na północ.
Po drugiej stronie Ramblas znajduje się dzielnica Barri Xines (czyli chińska dzielnica), robiąca na odwiedzających ją turystach dość posępne wrażanie. Średniowieczne uliczki ciągną się ku północy po obu stronach Ramblas, aż do Parc de la Ciutadella oraz na południowy zachód do zwieńczonego fortecą wzgórza Montjuic, na które dostać się można także kolejką linową.
Poniżej Placa de Catalunya znajduje się nowoczesne miasto i centrum handlowe, znane pod nazwą Eixample. Zostało ono wybudowane w XIX wieku, z bulwarami, parkami, szerokimi alejami i siatką równoległych uliczek. Znajduje się tutaj jedna z najbardziej charakterystycznych budowli Barcelony, czyli katedra Sagrada Familia. Dalej na północ leży jeszcze jedno dzieło Gaudiego, a mianowicie bajkowy Parc Guell.
Ciekawą propozycją dla zwiedzających Barcelonę, może być skorzystanie ze specjalnych autobusów turystycznych. Miasto jest duże i trzeba się sporo najeździć aby zobaczyć choć część atrakcji. Kupując jednodniowy lub dwudniowy bilet na specjalne dwupoziomowe (górny poziom jest odkryty) autobusy szybko przemieszczamy się od jednej atrakcji do drugiej. Jest to bardzo wygodne, gdyż można wysiąść na dowolnym przystanku, coś obejrzeć i wsiadać w kolejny autobus. Na dodatek przy zakupie biletu otrzymamy specjalną książeczkę rabatową na prawie wszystkie atrakcje w mieście (łącznie 35 zniżek): bilety wstępu, jedzenie, transport. Miasto zyskało popularność na skalę światową nie tylko dzięki wspaniałym, niepowtarzalnym zabytkom i atmosferze “miasta na wodzie”, ale również ze względu na niezwykle barwnie i hucznie obchodzony tu okres karnawału. W czasie “karnawału weneckiego” ulice miasta zapełniają się rozbawionymi ludźmi w przeróżnych przebraniach, którego istotną częścią są kolorowe maski. To właśnie w Wenecji odbywa się również ważny festiwal filmowy i biennale sztuki współczesnej.
Zaledwie pół godziny zajmuje przejście od stacji kolejowej do San Marco - o ile oczywiście nie skręcimy w bok, w którąś z wielu uliczek odchodzących od głównego traktu - Lista di Spagna, i jeśli nie damy się zwieść pojawiającym się co krok drogowskazom, wskazującym najrozmaitsze, najbardziej nawet nonsensowne kierunki. Żeby docenić fantastyczne pałace wznoszące się nad Grand Canal, przełknij swoje beznadziejne "ale ja przecież nie jestem turystą" i wsiądź do gondoli.
Most Accademia zaprowadzi do spokojniejszej części Wenecji i do Galleria dell'Accademia z jej kolekcją weneckich mistrzów. Znajdująca się w pobliżu Galeria Peggy Guggenheim uzupełni twój spacer przez historię i sztukę o prezentowane w niej wspaniałe prace z początków XX stulecia. Wenecję otaczają nie mniej od niej samej czarowne wysepki: Lido (na zawsze już związane z Tomaszem Mannem i Śmiercią w Wenecji), Murano (skąd pochodzi szkło weneckie), Burano (słynące z koronek) i przedziwnie, jakby pętlą czasu oplecione Torcello, ze swą bizantyjską katedrą.
POLECAMY ZOBACZYĆ
Bazylika św. Marka
San Marco - zbudowana została przy placu św. Marka w celu pochowania relikwi św. Marka, zaraz po tym, jak w XIX w. kupcy weneccy wykradli jego szczątki z Aleksandrii i przywieźli do Wenecji. Święty Marek jest patronem miasta, z jego osobą też wiąże się wiele ciekawych, weneckich legend. Symbolem patrona jest skrzydlaty lew pojawiający się nie tylko na miejskich budowlach i zabytkach, ale wszędzie tam, gdzie przez wieki panowali Wenecjanie, np. Na terenach dzisiejszej Chorwacji.
Fundatorem kościoła był doża Angelo Partycipazio, niestety niedługo po wybudowaniu bazyliki, większa jej część uległa zniszczeniu w wyniku pożaru, który zniszczył również Pałac Dożów. W XI wieku przeprowadzono prace restauracyjne.
San Marco jest przykładem budownictwa w stylu bizantyjskim - została zaprojektowana na planie greckiego krzyża i charakteryzuje się kopułami rozmieszczonymi nad nawami, przypominające kopuły islamskich meczetów. Od strony Placu św. Marka kościół zdobi szeroka fasada z pięcioma portalami z umieszczonymi na nich mozaikami.
Wnętrze jest podzielone rzędami marmurowych kolumn o złoconych korynckich głowicach, a na ścianach, posadzkach i sklepieniach umieszczono bogate mozaiki prezentujące styl bizantyjski. Cała światynia stanowi niezwykłe połączenie wielu prądów w sztuce i architekturze – to, co typowe dla Konstantynopola przeplata się harmonijnie z elementami romańskimi i wczesnochrześcijańskimi.
Pałac Dożów
To gotycka siedziba władców i rządu Wenecji, początkowo spełniająca funkcje obronne. Budowla powstała na miejscu bizantyjskiego zamku w 814 r. i od tego czasu wiele razy przebudowywano ją, dodając nowe elementy w różnych stylach.
Dzisiaj Pałac Dożów to trzykondygnacyjny budynek z renesansowym dziedzińcem i arkadowymi, pięknymi loggiami. W środkowej części budowli, pomiędzy oknami umieszczono płaskorzeźby nawiązujące do wystroju architektonicznego Porta della Carta. Skrzydło budowli ciągnące się wzdłuż kanału Pałacowego łączy Most Westchnień z budynkiem nowego więzienia.
Most Westchnień
Ten najbardziej znany wenecki most z 1614 roku łączy pomieszczenia I piętra Pałacu Dożów z budynkiem nowego więzienia – budowli z przełomu XVI i XVII wieku. Obudowana konstrukcja jest malowniczo “przerzucona” nad kanałem Pałacowym. Wewnątrz mostu znajdują się dwa oddzielone od siebie korytarze. Ciekawostka – właśnie ten most niegdyś prowadzono skazańców z sali do cel.
Santa Maria della Salute
Pracę nad kościołem ukończono w 1681 roku, głównym architektem był Baldassare Longhena. Budowla zlokalizowana jest nad słynnym Kanałem Grande i powstała jako wotum dziękczynne po szalejącej w mieście epidemii dżumy, która pochłonęła niemal połowę mieszkańców miasta. Santa Maria utrzymana jest w stylu barokowym, a zaprojektowana została na rzucie ośmioboku otoczonego arkadami. Ciekawe wrażenie robi otoczenie kościóła – sześć pokaźnych kaplic.
Kanał Grande
To najsłynniejszy wenecki kanał w kształcie litery “s” - miejsce romantyczne, o niespotykanym nigdzie indziej klimacie i wyglądzie. Kana został zbudowany w XV wieku i łączy wenecką lagunę z kanałem św. Marka, dzieląc przy tym miasto na dwie części i sześć dzielnic – po trzy po każdej stonie kanału - Cannaregio, San Marco i Castello oraz Santa Croce, San Polo i Dorsoduro. Koniecznie trzeba wybrać się na wycieczkę gondolą lub tramwajem wodnym wzdłuż całego kanału – podczas rejsu będzie można podziwiać słynny Złoty Dom i wspomnianą już świątynię Santa Maria della Salute. Gwarantowane niezapomniane wrażenia.