PORTUGALIA

(Republika Portugalska)

 

Stolica: Lizbona
Waluta: euro (EUR)
Język urzędowy: portugalski

 

 

PRZEPISY WJAZDOWE. Obywatele polscy korzystają z prawa do swobodnego przepływu osób w ramach Unii Europejskiej/Euro­pejskiego Obszaru Gospodarczego. Dokumentem podróży uprawniającym do bezwizowego wjazdu i pobytu (niezależnie od jego celu) na terytorium Republiki Portugalskiej do 90 dni jest paszport bądź dowód osobisty. Przed wyjazdem należy się upew­nić, czy dokument jest w wystarczająco dobrym stanie technicz­nym i pozwala na stwierdzenie tożsamości. Uwaga: W Regionach Autonomicznych Madery i Azorów obowiązują takie same zasady wjazdu, pobytu i opieki zdrowotnej jak w części kontynentalnej terytorium Portugalii.

 

W przypadku pobytu nie przekraczającego trzech miesięcy oby­wa­tele UE uzyskują prawo pobytu w innym państwie człon­kowskim bez żadnych dodatkowych warunków i formalności poza koniecznością posiadania ważnego dowodu tożsamości lub paszportu. Prawo swobodnego przemieszczania się i pobytu uzyskuje też członek rodziny obywatela UE, niezależnie od jego przynależności państwowej. Ograniczenia swobodnego prze­mieszcza­nia się i pobytu mogą mieć miejsce jedynie w przy­padkach zagrażających polityce bezpieczeństwa państwa i zdrowiu publicznemu.

 

Pobyt powyżej 90 dni. Prawo pobytu na okres przekraczający trzy miesiące mają obywatele UE:

 

   zatrudnieni lub prowadzący działalność gospodarczą w gosz­czącym państwie członkowskim;

 

   posiadający wystarczające środki utrzymania dla siebie i członków swojej rodziny, aby nie stanowić podczas swego pobytu obciążenia dla systemu pomocy społecznej gosz­czące­go państwa członkowskiego, oraz mający pełne ubezpieczenie zdrowotne;

 

   przybyli do goszczącego państwa członkowskiego w celu podjęcia nauki, w tym szkolenia zawodowego, oraz mający pełne ubezpieczenie zdrowotne i środki finansowe na swoje utrzymanie.

 

W przypadku takiego pobytu państwa członkowskie mogą wy­ma­gać od obywateli UE jedynie rejestracji w urzędzie właści­wym dla miejsca pobytu i uzyskania dowodu zarejestrowania się.

 

Przy pobycie dłuższym niż 90 dni należy wystąpić do lo­kalnego oddziału Urzędu ds. Cudzoziemców i Granic (Serviço de Estrangeiros e Fronteiras, SEF) z wnioskiem o wydanie karty poby­tu. Aby ją uzyskać, należy udokumentować posiadanie ubezpie­czenia zdrowotnego i środków wystarczających na pokrycie kosztów utrzymania oraz ewentualnie przedstawić inne doku­menty, w zależności od celu pobytu (np. potwierdzenie przyjęcia na studia lub prowadzenia działalności gospodarczej). Szcze­gółowe informacje dla osób zamierzających podjąć w Portugalii pracę: www.sef.pt, a także: www.lojadocidadao.pt.

 

Dodatkowe informacje w wersji elektronicznej dostępne są na stronach internetowych Ambasady RP w Lizbonie: www.lizbona.polemb.net oraz na stronie internetowej MSZ: www.msz.gov.pl w dziale Informacje konsularne – „Informacje dla obywateli polskich wyjeżdżających do innych krajów UE/EOG”.

 

 

PRZEPISY CELNE. Zgodnie z normą unijną nie istnieją ograni­cze­nia w przewozie towarów przeznaczonych do użytku osobistego.

 

 

SZCZEPIENIA, SŁUŻBA ZDROWIA. Nie występują tu zagrożenia sanitarne i nie wymaga się specjalnych szczepień. Doraźną pomoc medyczną można uzyskać w przyszpitalnych oddziałach, gdzie prowadzony jest ostry dyżur (Urgencias). Istnieje rozwinięta sieć prywatnych placówek pogotowia ratunkowego. Cena stan­dardowej prywatnej wizyty wynosi ok. 70 EUR. Wiele lekarstw dostępnych jest bez recepty, a pracownicy aptek zwykle potrafią udzielić fachowej porady. W Portugalii obowiązuje współuczest­nictwo w opłatach za świadczenia medyczne. Ze względu na kolejki w państwowej służbie zdrowia i wysokie koszty opieki medycznej wskazane jest wykupienie dodatkowego indy­wi­dualnego ubezpieczenia. Osoby opłacające w Polsce skład­ki na NFZ mogą korzystać w Portugalii z publicznych pla­cówek opieki zdrowotnej (Centro de Saúde).

Uwaga: 1 stycznia 2006 r. Europejska Karta Ubezpieczenia Zdro­wot­nego (EKUZ) zastąpiła dotychczasowy druk E111 umoż­liwiający obywatelom Unii korzystanie z opieki medycznej w innych krajach członkowskich. Aby ją otrzymać, wystarczy zgłosić się do najbliższego oddziału NFZ. EKUZ uprawnia do korzystania wyłącznie ze świadczeń zdrowotnych niezbędnych z medycznego punktu widzenia, dlatego wyjeżdżającym za gra­nicę zaleca się wykupienie dodatkowych ubezpieczeń prywat­nych, które w razie konieczności pokryją koszty leczenia w szerszym zakresie, jak również koszty opieki medycznej w pry­watnych szpitalach i klinikach. Szczegółowe informacje nt. EKUZ zamieszczone są na stronach internetowych NFZ: www.nfz.gov.pl

.

 

 

INFORMACJE DLA KIEROWCÓW. Turyści mogą posługiwać się polskim prawem jazdy. Rezydenci powinni je wymienić na portugalskie. Zielona karta nie jest wymagana. Obowiązkowe jest zapinanie pasów bezpieczeństwa na przednich i tylnych siedze­niach. Maksymalny dopuszczalny poziom alkoholu we krwi to 0,5 promila. Zabronione jest rozmawianie przez telefon komór­kowy podczas prowadzenia samochodu. Sieć płatnych autostrad jest dobrze rozwinięta (opłata w zależności od przejechanych kilometrów). Nie należy wjeżdżać na autostrady przez bramki oznaczone jako Via Verde, ponieważ są one zarezerwowane dla pojazdów mających elektroniczne czytniki umożliwiające pobieranie opłaty bezpośrednio z konta bankowego. Uwaga: Od 2005 r. w Portugalii obowiązują surowe przepisy w zakresie sprawdzania ważności polis ubezpieczenia OC. Jeśli policja stwierdzi brak ważnej polisy, może ukarać kierowcę mandatem w wysokości od 500 do 2500 EUR, a także zatrzymać pojazd do czasu wyjaśnienia i opłacenia wszelkich kosztów związanych z przywróceniem ważności polisy ubezpieczeniowej.

 

 

PODRÓŻOWANIE PO KRAJU. Nie ma ograniczeń.

 

 

BEZPIECZEŃSTWO. Portugalia nie jest krajem mniej bez­piecznym niż inne kraje UE. W miejscach wzmożonego ruchu, takich jak dworce, środki komunikacji i miejsca odwiedzane masowo przez turystów, zdarzają się kradzieże kieszonkowe. Ponieważ samochody zaparkowane w miejscach publicznych bywają okradane, lepiej nie zostawiać w nich na widocznym miejscu przedmiotów mogących skusić złodzieja. W Lizbonie, w Palácio Foz na Praça dos Restauradores, znajduje się poste­runek policji przeznaczony dla turystów (Polícia de Segurança Pública, Esquadra de Turismo), gdzie bez problemu można się porozumieć w języku angielskim. W nagłych sytuacjach policję lub pogotowie ratunkowe można wezwać, telefonując pod numer 112.

 

 

OBYCZAJE. W Portugalii nie obowiązują szczególne normy oby­cza­jowe, których nieprzestrzeganie mogłoby powodować sytuacje konfliktowe.

 

 

PRZYDATNE INFORMACJE:

 

   Walutę można wymieniać w bankach i kantorach zlokalizowanych najczęściej w centrach dużych miast i na lotniskach. Pobierana jest niewielka prowizja.

 

   W powszechnym użyciu są karty płatnicze i kredytowe.

 

   Bardzo powszechna i dobrze rozwinięta jest w Portugalii sieć bankomatów (multibanco).