TOP - Biuro Podróży

WIZA, PRZEPISY WJAZDOWE. Obywatele polscy udający się do Peru w celach turystycznych (pobyt do 90 dni) oraz podróżujący tranzytem są zwolnieni z obowiązku wizowego. Osoby udające się do Peru w charakterze ekspertów, wolontariuszy, techni­ków i studentów na podstawie umów o współpracy technicznej, kul­tu­ralnej i naukowej muszą mieć wizy odpowiadające charakterowi ich pobytu w tym kraju.

Wizy uzyskuje się w konsulatach peruwiańskich; nie można ich otrzymać ani na lotnisku w Limie, ani na drogowych przejściach granicznych. Najbliższe konsulaty w krajach ościennych znajdują się w Quito, Guayaquil i Machala w Ekwadorze oraz w La Paz w Boliwii i Arica w Chile. Szczegółowe informacje dotyczące aktualnych procedur i wymagań wizowych można uzyskać w Am­basadzie Peru w Warszawie. W przypadku chęci przedłużenia pobytu ponad limit 90 dni należy opuścić Peru i ponownie wjechać do tego kraju. Okres ważności paszportu przy wjeździe nie jest określony (zaleca się przynajmniej 6 miesięcy). Nie wymaga się określonej kwoty pieniędzy na pobyt, jednak średni koszt dziennego utrzy­mania turysty wynosi ok. 50 USD. Obo­wiązuje opłata lotniskowa przy wylocie za granicę – ok. 31 USD od osoby, a w przypadku przelotów liniami we­wnętrznymi – ok. 6 USD.

PRZEPISY CELNE. Nie ma ograniczeń i regulacji prawnych dotyczących wwozu, wymiany i wywozu pieniędzy w kwocie mniejszej niż 10 tys. USD na osobę (większe kwoty lub ich równowartość, np. w papierach wartościowych, należy zadekla­rować podczas przekraczania granicy). Restrykcje celne nie od­bie­gają od powszechnie obowiązujących. Należy jednak zwrócić uwagę na przepisy dotyczące wywozu materiału roślinnego i zwie­rzęcego, których naruszanie podlega surowym karom. Wy­wóz wyrobów rzemiosła artystycznego i ludowego poddany jest kontroli. Zabronione jest wywożenie dóbr kultury o znacznej wartości, w szczególności archeologicznej, bez specjal­nych zezwo­leń. Przy zakupie wyrobów artystycznych imitujących wy­roby kultur prekolumbijskich należy zachować dowód zakupu (niektórzy rzemieślnicy stosują charakterystyczne oznaczenia swoich wyrobów).

PRZEPISY PRAWNE. Peru należy do krajów, w których działają mafie narkotykowe. Przemyt i posiadanie środków odurzających, a także handel nimi są traktowane jako przestępstwo i podlegają wysokim karom – od 8 do 25 lat pozbawienia wolności. W żadnym wypadku nie należy podejmować się przewożenia przez granicę przesyłek lub paczek z nieznaną zawartością lub pochodzących od nieznajomych osób.

MELDUNEK. Nie ma obowiązku meldunkowego. Funkcję mel­dunku spełnia wręczany na przejściach granicznych formularz wjaz­dowy, który należy bezwzględnie zwrócić przy wyjeździe (jego utrata podlega grzywnie i przedłuża odprawę na granicy).

UBEZPIECZENIE. Nie jest obowiązkowe, należy jednak pa­mię­tać, że w razie wypadku trze­ba pokryć wszelkie koszty medyczne. Polisy polskich towarzystw ubez­pieczeniowych są honorowane przez stronę peruwiańską, o ile są one uznawane między­narodowo.

SZCZEPIENIA, SŁUŻBA ZDROWIA. W Peru występuje żółtaczka typu A (pokarmowa). Zagrożenie chorobami tro­pikalnymi na wybrzeżu i w górach jest niewielkie. W tropikalnych regionach nizinnych na wschodzie kraju (Iquitos, Pucallpa) występuje umiarkowane zagrożenie malarią i dengą. Szcze­pienia ochronne w zasadzie nie są wymagane. Służba zdrowia powiadamia o konieczności takich szczepień, jeśli pojawiają się symptomy epidemii, a podróżujący udają się na obszary zagrożone. Szcze­pień przeciw żółtej febrze można dokonać na miejscu (koszt ok. 15 USD), co najmniej na 10 dni przed udaniem się w rejony zagrożone chorobą. Dla osób udających się z Peru do Bra­zylii szczepienie przeciw żółtej febrze jest obowiązkowe (można się zaszczepić na lotnisku w Limie). Szczepienie przeciw cholerze nie jest wymagane ze względu na małą skuteczność.

Podczas podróży w wyżej położone regiony Peru (np. do Cuzco, leżącego na wysokości ok. 3400 m n.p.m.) u wielu osób występują objawy choroby wysokościowej (soroche): bóle głowy, brzucha czy torsje. Ustają one na ogół po mniej więcej jednej dobie, jednakże osoby cierpiące na choroby układu krążenia powinny skonsultować się z lekarzem przed podjęciem podróży w Andy. Sprawdzonym sposobem na uniknięcie lub znaczne złagodzenie efektu soroche jest przestrzeganie odpowiedniej die­ty (posiłki lekkostrawne, bez mięsa, mleka i alkoholu) w przed­dzień i w pierwszym dniu pobytu w rejonie wyso­ko­górskim.

Opieka medyczna jest ogólnie dostępna w większych ośrodkach miejskich. Koszt wizyty lekarskiej w klinikach o europejskim standardzie jest wyższy niż w Polsce i wynosi 50–100 USD. Doba w szpitalu lub klinice kosztuje 50–100 USD. Przy zakupie leków należy korzystać z dużych, sieciowych aptek, gdyż zdarzają się przypadki sprzedawania podrobionych produktów farmakolo­gicznych. Większość aptek nie żąda okazania recepty od lekarza nawet przy zakupie antybiotyków.

PODRÓŻOWANIE PO KRAJU. Nie ma urzędowych ograniczeń, jednak wjeżdżając w rejony, w których dotychczas działają niedo­bitki organizacji terrorystycznych oraz kartele kokainowe (de­partamenty San Martin – dolina rzeki Huallaga, oraz Ayacucho i Apurimac – dolina rzeki Ene), należy zachować szczególną ostrożność. Nie zaleca się wyjazdów w regiony ­graniczące z Kolumbią (wzdłuż rzeki Putumayo) oraz Ekwado­rem (Kordyliera Kondora). Należy również liczyć się z możliwością blokad dróg na obszarach górskich i wiejskich, w wyniku czego pewne regiony mogą być okresowo odcięte od reszty kraju. Ważniejsze drogowe przejścia graniczne to Aguas Verdes i La Tina (Ekwador), Desaguadero i Kasani (Boliwia) i Tacna (Chile).

Komunikacja drogowa obsługiwana jest przez liczne linie auto­busowe. Wszystkie mają własne terminale, często oddalone od siebie. Autokary należące do bardziej renomowanych firm, obsłu­gujące główne miasta na wybrzeżu oraz Puno, Cuzco i Arequipa, są w dobrym stanie technicznym. W mniejszych ośrodkach działają gorsze, mniej regularne linie, mające wysłu­żony, często zawodny tabor. W porze deszczowej (od listopada do kwietnia) w regionach górskich należy liczyć się z częstymi blokadami dróg przez lawiny błotne.

Istnieją połączenia rzeczne, z których jedyne w miarę regularne linie obsługują miasta Pucallpa i Iquitos, skąd można udać się Amazonką do Brazylii (Tabatinga).

Okresowo działa kolej łącząca Limę z Huancayo (tzw. kolej Malinowskiego).

Peru ma dobrze rozwiniętą sieć lotnisk krajowych i linii lotni­czych obsługujących trasy wewnętrzne. Największymi firmami lotniczymi dysponującymi nowo­czesnymi samolotami są Taca i Lan. Główne lotnisko obsługujące połączenia międzykonty­nentalne to Lima. Lotniska międzynarodowe to także Cuzco i Iquitos, a większe por­ty lotnicze znajdują się w Tumbes, Tara­poto, Arequipa, Trujillo, Chiclayo, Pucallpa, Puerto Maldonado i Tacna. Ze względu na utrudnienia komunikacyjne mogące wystąpić w trakcie podróży po Peru zaleca się zaplanowanie powrotu do Limy co najmniej z dobowym wyprzedzeniem w stosunku do daty planowanego powrotu do Polski. Jest to szczególnie istotne w przypadku posiadania biletu tzw. tanich przewoźników, którzy z reguły nie oferują możliwości zmiany terminu lotu bądź zwrotu pieniędzy za bilet, niezależnie od okoliczności losowych uniemożliwiających odbycie lotu.

BEZPIECZEŃSTWO. Zagrożenie przestępczością pospolitą jest duże. Należy uważać na kradzieże i napady połączone z kra­dzieżami, zwłaszcza w centrach turystycznych, na dwor­cach autobusowych, lotniskach i w środkach komunikacji miej­skiej. Zaleca się ostrożność przy wyborze środków komunikacji krajo­wej, szczególnie autobusów, gdyż dość częste są przypadki okra­dania zagra­nicznych turystów podczas podróży po Peru. Z uwagi na napady rabunkowe na turystów w drodze z lotniska do centrum Limy zaleca się korzystanie z taksówek firm oficjalnie uzna­nych przez władze lotniska i mających swoje stanowiska wewnątrz terminalu przylotów. Natomiast zdecydowanie odradza się ko­rzystanie z przy­padkowych taksówek odjeżdżających z po­stoju przed dwor­cem lotniczym.

Ważne dokumenty można zdeponować w sejfach hotelowych. Nie należy nosić przy sobie dużej ilości pieniędzy ani pasz­portu. Turyści powinni mieć przy sobie fotokopię paszportu, poświad­czaną bezpłatnie przez Ambasadę RP w Limie.

ŚWIĘTA. W Peru obchodzone są podstawowe święta katolickie. Dni wolne od pracy to: Nowy Rok, Wielki Czwartek (od południa) i Wielki Piątek, 29 czerwca – Piotra i Pawła, 28 i 29 lipca – Święto Narodowe Peru, 30 sierpnia – Dzień św. Róży z Limy, 8 paź­dziernika – rocznica bitwy pod Angamos, 8 grudnia – Dzień Matki Boskiej Niepokalanej, 24 grudnia – Wigilia Bożego Naro­dze­nia (od południa), 25 grudnia – Boże Narodzenie.

PRZYDATNE INFORMACJE:

•   Urzędy czynne są w godzinach 9.00–13.00 i 14.00–17.00 (poniedziałek–piątek). Większość sklepów jest otwarta w go­dzinach 9.00–21.00. Czynne są również sklepy całodobowe.