TOP - Biuro Podróży

Stolica: San José
Waluta: colón (CRC), 1 CRC = 100 centavo;
1 USD = 492,6 CRC (kurs z 10.04.2008)
Język urzędowy: hiszpański

WIZA, PRZEPISY WJAZDOWE. Nie ma obowiązku wizowego dla obywateli RP, którzy mają zamiar przebywać w Kostaryce nie dłużej niż 90 dni. Nie dotyczy to przyjazdu na pobyt stały lub w celu podjęcia pracy. Paszport powinien być ważny minimum 6 miesięcy od dnia przekroczenia granicy. Wymagane jest okazanie biletu powrotnego bądź umożliwiającego kontynuację podróży. Służby imigracyjne mogą zażądać okazania środków płatniczych w wysokości wystarczającej na pokrycie kosztów pobytu (w stosun­ku do obywateli polskich nie jest to jednak wymóg stosowany rygo­rystycznie). Turyści podróżujący sa­mo­lotem powinni pamiętać, że obowiązuje opłata turystyczna przy wyjeździe w wysokości 26 USD od osoby oraz opłata za użytko­wanie lotniska – 6 USD od osoby. Trzeba być przygotowanym na wydatek w wysokości 32 USD. Opłaty te można wnieść wyłącz­nie w gotówce, w dola­rach lub walucie miejscowej przeliczonej po kursie dnia. Podróżujący lądem przed opuszczeniem granicy muszą wnieść opłatę (w znaczku skarbowym) w wysokości ok. 6 USD.

PRZEPISY CELNE. Bagaż osób wjeżdżających do Kostaryki jest poddawany kontroli fitosanitarnej; zakazany jest przywóz jakiej­kolwiek żywności. Surowo zabroniony jest wywóz dzieł sztuki prekolumbijskiej oraz rzadkich okazów flory i fauny, frag­mentów rafy koralowej itp. Brak szczególnych regulacji, które dotyczyłyby wwozu i wywozu pieniędzy. Kwotę wwożonych pieniędzy nale­ży wpisać w deklaracji celnej.

PRZEPISY PRAWNE. Za przestępstwo uważa się posiadanie lub sprzedaż narkotyków. Kara za nie wynosi od 8 do 20 lat więzienia. Ustawodawstwo zezwala na instalowanie podsłuchów telefonicznych i śledzenie przez tajnych współpracowników po­licji. Rygorystycznie prowadzona jest walka z pedofilią; w szcze­gólności zwal­czana jest turystyka seksualna nastawiona na kontakty z nieletni­mi.

MELDUNEK. Nie ma obowiązku meldunkowego, ale na granicy należy obowiązkowo wypełnić kwestionariusz migracyjny.

UBEZPIECZENIE. Nie ma obowiązku wykupienia ubezpieczeń osobowych ani komunikacyjnych, jednak w interesie turysty planującego dłuższy pobyt w tym kraju leży wykupienie polisy.

SZCZEPIENIA, SŁUŻBA ZDROWIA. Na obszarze całego kraju występuje epidemia dengi, nasilająca się w porze desz­czowej; istnieją również pojedyncze ogniska malarii, zwłaszcza na wy­brzeżach. Szczepie­nia nie są wymagane. Opieka medyczna jest łatwo dostępna w większych miastach. Koszt wizyty lekarskiej to 40–60 USD, doba w szpitalu to ok. 100 USD.

INFORMACJE DLA KIEROWCÓW. Kostaryka jest jedynym państwem Ameryki Środkowej, w którym nie ma możliwości przekroczenia granicy samochodem wynajętym w wypożyczalni. Kostaryka honoruje międzynarodowe prawo jazdy, jednak w przypadku pobytu przekraczającego 90 dni należy uzyskać miejscową licencję na prowadze­nie pojazdów. Rygorystycznie przestrzega się tu przepisów kodeksu drogowego: przekroczenie dozwolonej prędkości karane jest mandatem, któ­rego wysokość często jest uznaniowa.

PODRÓŻOWANIE PO KRAJU. Nie ma ograniczeń. Z uwagi na katastrofalny stan tutejszych dróg nie zaleca się wynajmowania samochodu – łatwo go uszkodzić, a wypożyczalnie wymuszają na turystach kosztowne naprawy.

BEZPIECZEŃSTWO. Zagrożenie przestępczością jest bardzo wy­sokie, a w ostatnim okresie wzrosło. Zagrożenie dla turystów jest największe spośród całego regionu Ameryki Środkowej. Stosun­kowo liczne są gangi młodocianych przestępców związanych z rynkiem narkotyków i prostytucji. Poruszanie się po zmroku nie jest wskazane z powodu częstych napadów z bronią w ręku. Należy uważać na licznych kieszonkowców. W trosce o bez­pieczeństwo turystów władze miej­scowe zalecają posługiwanie się kserokopią paszportu, w którą podróżujący powinni zaopatrzyć się jeszcze przed przyjazdem. Nie jest wymagane jej poświadczenie. Oryginały paszportów, służące tylko do prze­kroczenia granicy, powinny być właściwie zabezpieczone (depo­zyty hotelowe lub sejfy, skrytki bankowe). Bardzo rygorystyczna jest kontrola antynarkotykowa; stosowane są prowokacje poli­cyjne – należy stanowczo odmawiać oferującym nawet najmniej­sze ilości narkotyków.

OBYCZAJE. Nie ma szczególnych norm zwyczajowych, które dotyczyłyby np. ubioru lub sposobu zachowania się w miejscach publicznych. Pewne utrudnienie stanowi znalezienie adresu: uli­ce nie mają nazw i adresy podawane są w odniesieniu do stałych punktów znanych mieszkańcom. Bardzo źle odbierane jest wykazywanie braku zachwytu Kostaryką.

PRZYDATNE INFORMACJE:

•   Warto odwiedzić oficjalną stronę internetową Instytutu Tu­rystyki: www.visitcostarica.com.