FRANCJA

(Republika Francuska)

Stolica: Paryż
Waluta: euro (EUR)
Język urzędowy: francuski

 

PRZEPISY WJAZDOWE. Obywatele polscy korzystają z prawa do swobodnego przepływu osób w ramach Unii Europej­skiej/Euro­pejskiego Obszaru Gospodarczego. Dokumentem pod­róży uprawniającym do bezwizowego wjazdu i pobytu (niezależnie od jego celu) na terytorium Republiki Francuskiej do 90 dni jest paszport bądź dowód osobisty. Przed wyjazdem należy się upew­nić, czy dokument jest w wystarczająco dobrym stanie technicz­nym i pozwala na stwierdzenie tożsamości.

 

Te same zasady obowiązują przy podróżach do francuskich departamentów zamorskich, tj. Gwadelupy, Martyniki, Gujany Francuskiej i Reunion. Natomiast przy wyjazdach na obszar francuskich zamorskich wspólnot terytorialnych (poza metro­polią i wymienionymi wyżej departamentami zamorskimi) na okres przekraczający 90 dni niezbędna jest wiza – z wy­łącze­niem przypadków prowadzenia własnej działalności gospo­darczej lub posiadania zezwolenia na pracę na tych terytoriach.

W przypadku pobytu nie przekraczającego trzech miesięcy obywatele UE uzyskują prawo pobytu w innym państwie człon­kowskim bez żadnych dodatkowych warunków i formalności poza koniecznością posiadania ważnego dowodu tożsamości lub paszportu. Prawo swobodnego przemieszczania się i poby­tu uzyskuje też członek rodziny obywatela UE, niezależnie od jego przynależności państwowej. Ograniczenia swobodnego prze­miesz­czania się i pobytu mogą mieć miejsce jedynie w przy­pad­kach zagrażających polityce bezpieczeństwa pań­stwa i zdrowiu publicznemu.

Pobyt powyżej 90 dni. Prawo pobytu na okres przekraczający trzy miesiące uzyskują obywatele UE:

   zatrudnieni lub prowadzący działalność gospodarczą w go­szczącym państwie członkowskim;

   mający wystarczające środki na utrzymanie siebie i członków swojej rodziny, aby nie stanowić podczas swego pobytu obciążenia dla systemu pomocy społecznej goszczącego pań­stwa członkowskiego, oraz mający pełne ubezpieczenie zdrowotne;

   przybyli do goszczącego państwa członkowskiego w celu podjęcia nauki, w tym szkolenia zawodowego, oraz mający pełne ubezpieczenie zdrowotne i środki finansowe na utrzy­manie.

W przypadku pobytu powyżej 90 dni należy dopełnić obo­wiązku zarejestrowania się w merostwie w ciągu trzech miesięcy od daty przyjazdu. Merostwo wydaje potwierdzenie rejestracji. W odniesieniu do osób nieaktywnych ekonomicznie posiadanie karty pobytu nie jest obowiązkowe, lecz można o nią wystąpić do właściwej prefektury.

Od 1 lipca 2008 r. obywatele Polski nie potrzebują zgody na podjęcie pracy we Francji. Dodatkowe informacje na ten temat w wersji elektronicznej dostępne są na stronie internetowej Ambasady RP we Francji: www.ambassade.pologne.net/.

 

PRZEPISY CELNE. Zgodne z normą unijną. Funkcjonariusze fran­cuskich służb celnych mogą przeprowadzać kontrole na całym obszarze Republiki Francuskiej, także w mieszkaniach prywatnych.

 

PRZEPISY PRAWNE. Za przemyt narkotyków i handel nimi grozi kara do 10 lat pozbawienia wolności. Wwóz podro­bionych artykułów znanych firm francuskich jest karany.

 

 

SZCZEPIENIA, SŁUŻBA ZDROWIA. Nie ma zagrożeń sani­tarno­-epidemiologicznych, szczepienia nie są obowiązkowe. Obywatele polscy przybywający do Republiki Francuskiej na pobyt krótkotrwały (turystyka, odwiedziny itp.) powinni przed wyjazdem z Polski zaopatrzyć się we właściwym oddziale NFZ w Europejską Kartę Ubezpieczenia Zdrowotnego (EKUZ). Jeśli będą musieli skorzystać z pomocy miejscowych placówek lecz­niczych, powinni przedstawić tę kartę, by udokumentować prawo do podstawowych świadczeń zdrowotnych. EKUZ upraw­nia tylko do korzystania z podstawowych usług medycz­nych, dlatego wyjeżdżającym za granicę zaleca się wykupienie dodatkowych ubezpieczeń prywatnych, które w razie koniecz­ności pokryją koszty leczenia w szerszym zakresie, jak również koszty opieki medycznej w prywatnych szpitalach i klinikach. Wskazane jest wykupienie indywidualnego pakietu ubezpie­cze­niowego, szczególnie od następstw nieszczęśliwych wypad­ków i kosztów leczenia (poza EKUZ). Świadczenia zapewnione przez EKUZ nie obejmują tych przypadków. Bliższe informacje: www.nfz.gov.pl.

Ze względu na bardzo wysokie koszty leczenia we Francji (koszt wizyty u lekarza specjalisty waha się od 30 do 70 EUR, a jedna doba leczenia w szpitalu kosztuje średnio od 600 do 1500 EUR) turyści powinni wykupić w kraju dodatkową prywatną polisę ubezpieczenia od nieszczęśliwego wypadku lub nagłego zacho­rowania. Ważne, by polisa pokrywała też koszty hospitalizacji spowodowanej nagłymi objawami przewlekłej choroby leczonej w kraju (np. chorób krążenia, cukrzycy), a w razie śmierci – koszt transportu ciała do Polski.

 

 

INFORMACJE DLA KIEROWCÓW. Francja honoruje zarówno polskie, jak i międzynarodowe prawo jazdy. Obywatele państw Europejskiego Obszaru Gospodarczego, którzy osiedlają się we Francji na stałe, mogą wystąpić o wymianę ich praw jazdy na francuskie, lecz nie jest to obowiązkowe. Obowiązek wymiany dotyczy jedynie dwóch przypadków: 1) prawa jazdy uzyska­nego w Polsce w drodze wymiany prawa jazdy wydanego przez władze państwa spoza obszaru EOG, 2) popełnienia wykro­czenia lub przestępstwa, którego konsekwencją może być zawieszenie, ode­branie lub anulowanie prawa jazdy bądź utrata punktów karnych. Autostrady we Francji są płatne. Dozwolona prędkość: 50 km/godz. w terenie zabudowanym, 90 km/godz. w terenie nie zabudo­wa­nym, 130 km/godz. na autostradzie (w czasie deszczu 110 km/godz.). Przekroczenie dozwolonych prędkości karane jest wysokimi mandatami. W przypadku zatrzy­mania w takiej sytuacji kierowcy cudzoziemca policja lub żandarmeria mogą uniemożliwić jazdę (zatrzymując np. do­ku­menty samochodu) do czasu uregulowania mandatu gotówką na miejscu. Prowadzenie przez kierowcę rozmów przez komórkę jest zabronione. Za nieprzestrzeganie tego zakazu grozi mandat w wysokości 35 EUR. W przypadkach drastycz­nych lub np. w razie odmowy zapłacenia mandatu na miejscu sprawa może trafić do sądu, który może nałożyć grzywnę w wysokości 150 EUR. Używanie zestawu głośnomówiącego nie jest zabronione, choć może podlegać karze, jeśli zostanie udo­wodnione (np. na podstawie billingu), że mogło mieć związek z przyczyną wypadku. W autokarach, w których sie­dze­nia dla pasażerów wyposażone są w pasy bez­pieczeństwa, istnieje bez­względny obowiązek zapinania ich przez podróż­nych. Kierowcy autokarów wycieczkowych i samo­chodów cięża­rowych są obo­wiązani do przestrzegania przepisów doty­czących czasu pracy i przerw w jeździe. Nierespektowanie tych zasad karane jest wysokimi grzywnami (od kilkuset do kilku­nastu tysięcy euro). Konsulaty nie mają możliwości opłacania mandatów ani wpły­wania na miejscowe władze, by odstąpiły od wymierzenia kary. Turyści polscy przyjeżdżający do Francji samochodami powinni wiedzieć, że przepisy i orzecznictwo sądowe w sprawach wypad­ków drogowych sytuują pieszego na pozycji bardzo uprzy­wilejowanej. Stąd w praktyce, zwłaszcza na drogach dużych miast, zjawiskiem powszechnym jest m.in. przechodzenie przez jezdnię na czerwonym świetle. W związku z tym w dużych aglomeracjach zaleca się jazdę z niewielką prędkością, pozwa­lającą na zatrzymanie pojazdu w przypadku nagłego wtargnięcia pieszego na drogę. Zasadę ograniczonego zaufania należy stoso­wać w dużych miastach, a zwłaszcza w Paryżu, gdzie miejscowi kierowcy rzadko np. używają kierun­kowskazów, natomiast dość często skręcają z prawego pasa jezdni w lewo i odwrotnie. Zasada pierwszeń­stwa przejazdu dla pojazdów nadjeżdżających z pra­wej strony (m.in. na rondach) jest bezwzględnie obowiązująca, respek­towana i egzekwowana zwłaszcza w Paryżu. Poza stolicą na rondach pierwszeństwo mają pojazdy znajdujące się już na rondzie (informują o tym stosowne znaki drogowe).

 

 

BEZPIECZEŃSTWO. W Paryżu i w innych dużych miastach oraz na Lazurowym Wybrzeżu w miejscach użyteczności publicznej (metro, szybka kolej podmiejska, muzea, sklepy, plaże na połud­niu kraju) trzeba zachować szczególną ostroż­ność ze względu na częste kradzieże kieszonkowe i drobne rozboje. Nie należy pozostawiać dokumentów, pieniędzy i innych wartościowych przedmiotów w pokojach hotelowych oraz w samochodach.

Departamenty i terytoria zamorskie Francji. Podróżującym do departamentów i terytoriów zamorskich Francji zaleca się śledze­nie lokalnej sytuacji sanitarno-epidemiologicznej. Przed wyjaz­dem należy zadbać o stosowne przygotowanie podróży, a w cza­sie pobytu pamiętać o respektowaniu zasad zachowania się w specyficznych warunkach strefy tropikalnej. Na obszarach tych departamentów nie ma żadnego polskiego urzędu kon­sular­nego. Właściwy terytorialnie jest Konsulat Generalny w Paryżu. Z tego względu możliwości uzyskania w razie potrzeby pomocy pol­skich służb konsularnych są ograniczone.